محمود احمدزاده هروی، از چهره‌های علمی و مدیریتی نسل نخست پس از انقلاب، در فاصله سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹ مسئولیت وزارت صنایع در دولت موقت مهندس مهدی بازرگان و دولت شورای انقلاب را برعهده داشت؛ شخصیتی که کارنامه‌اش تنها به عرصه سیاست محدود نشد و چهار دهه تدریس در دانشگاه تهران، ریاست سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی، سفارت ایران در یوگسلاوی و مشارکت در طرح‌های معدنی از جمله استحصال پتاس از شورابه‌های خور و بیابانک، او را به یکی از چهره‌های اثرگذار در تاریخ علم، زمین‌شناسی و صنعت معدن ایران تبدیل کرد.
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی سرگذشت، احمدزاده هروی مسیر حرفه‌ای خود را از دانشگاه آغاز کرد و در ادامه به عرصه مدیریت صنعتی و معدنی کشور رسید. او که دانش‌آموخته مهندسی معدن دانشکده فنی دانشگاه تهران بود، برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و دکترای زمین‌شناسی خود را از دانشگاه فنی کلاوستال دریافت کرد. احمدزاده پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۴۱ به تدریس در دانشگاه تهران پرداخت و حدود چهار دهه در این دانشگاه به فعالیت علمی و آموزشی ادامه داد.
با پیروزی انقلاب اسلامی، احمدزاده هروی در دولت موقت مهندس مهدی بازرگان مسئولیت وزارت صنایع و معادن را برعهده گرفت و در ادامه نیز در ساختار دولت شورای انقلاب به فعالیت خود ادامه داد. اسناد شورای انقلاب نشان می‌دهد که او در مباحث مربوط به سیاست‌گذاری و آیین‌نامه‌های اکتشاف معادن نیز حضور فعال داشت. پس از دوره وزارت، فعالیت او در حوزه صنعت و معدن ادامه یافت و از جمله به عنوان مشاور و سرپرست شرکت ملی فولاد ایران و رئیس سازمان زمین‌شناسی کشور فعالیت کرد. او همچنین چهار سال سفیر ایران در یوگسلاوی بود.
یکی از ویژگی‌های مهم کارنامه احمدزاده، تداوم حضور او در حوزه تخصصی معدن پس از پایان مسئولیت‌های سیاسی و اجرایی بود. او ارتباط خود را با فعالیت‌های اکتشافی و زمین‌شناسی حفظ کرد و در پروژه‌های معدنی مختلف حضور داشت. طرح استحصال پتاس از شورابه‌های خور و بیابانک از جمله پروژه‌هایی بود که نام او با آن گره خورد و نشان داد فعالیت حرفه‌ای‌اش همچنان بر پایه تخصص دانشگاهی و تجربه میدانی ادامه داشته است.
احمدزاده هروی در سال‌های پس از بازنشستگی نیز از فعالیت دولتی و تخصصی فاصله نگرفت. در شرح حالی که از او در مراسم پاسداشت خدماتش نقل شده، وی از ادامه فعالیت در حوزه اکتشاف و مشارکت در طرح پتاس خور و بیابانک سخن گفته است. این بخش از کارنامه او از آن جهت اهمیت دارد که پیوند میان دانش زمین‌شناسی و اجرای پروژه‌های معدنی را در مسیر حرفه‌ای او به‌خوبی نشان می‌دهد.
سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) در سال ۱۳۹۶ آیین پاسداشت خدمات احمدزاده هروی را برگزار کرد. او در این مراسم، زندگی حرفه‌ای خود را از تحصیل در دانشکده فنی دانشگاه تهران و ادامه تحصیل در آلمان تا چهار دهه تدریس، مسئولیت وزارت صنایع، سرپرستی شرکت ملی فولاد، سفارت ایران در یوگسلاوی و فعالیت‌های معدنی روایت کرد. این مراسم در واقع فرصتی برای ثبت بخشی از تجربه‌های نسلی از متخصصان صنعت و معدن ایران بود.
محمود احمدزاده هروی سرانجام در شهریور ۱۴۰۱ درگذشت و در لواسان به خاک سپرده شد. اهمیت بازخوانی زندگی او تنها به سابقه وزارت یا مسئولیت‌های دولتی محدود نمی‌شود؛ چهار دهه فعالیت دانشگاهی، مدیریت در حوزه زمین‌شناسی و معدن، تجربه دیپلماتیک و حضور در پروژه‌های صنعتی، کارنامه‌ای چندوجهی از یکی از متخصصان نسل خود به دست می‌دهد.
کارنامه احمدزاده را می‌توان روایتی از پیوند دانشگاه و مدیریت در تاریخ صنعت و معدن ایران دانست؛ مسیری که از دانشکده فنی دانشگاه تهران آغاز شد، در سال‌های نخست پس از انقلاب به وزارت صنایع رسید و پس از آن نیز با فعالیت در حوزه‌های زمین‌شناسی، فولاد و اکتشافات معدنی ادامه یافت. از این منظر، نام او نه فقط در فهرست وزیران دولت موقت، بلکه در تاریخ علمی و اجرایی بخش معدن ایران نیز قابل بازخوانی است.